Ιστορικά, οι δύο Τύποι, ο Αιγυπτιακός Τύπος Μισραϊμ και ο Ανατολικός Τύπος Μέμφις,κατάγονται  από πολύ παλιά (ειδικά ο Μισραϊμ που κατάγεται από Αρχαία Αίγυπτο). Εμφανίσθηκαν όμως τους 2 προηγούμενες αιώνες. Η δε ένωσή τους, ακολούθησε δύο εντελώς διαφορετικούς δρόμους και με διαφορετικό περιεχόμενο όπως περιγράφεται πιο κάτω.

Ο ΤΥΠΟΣ ΜΙΣΡΑΪΜ
Τα πρώτα στοιχεία που γνωρίζουμε για τον Τύπο Μισραΐμ μάς βεβαιώνουν ότι  λειτουργούσε στη νήσο Ζάκυνθο το 1782. Εκείνη βεβαίως την εποχή η Ζάκυνθος ήταν κάτω από τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας. Ως Τύπος έχει πολύ αρχαιότερη προέλευση. Στοιχεία για την προέλευσή του έχουμε από τον Marco ή Marc Bédarride, ο οποίος μυήθηκε από τον πατέρα του GadBédarride ο οποίος με τη σειρά του μυήθηκε από το σοφό Πατριάρχη Ananiah, στα μισά του 18^ου αιώνα, αυτός δε από παλαιότερους κ.ο.κ.Το 1801, χάρις στις προσπάθειες του Filalete Abraham (βαρώνος TassonediModena), ο Τύπος Μισραΐμ αναβίωσε στη Βενετία και διαδόθηκε αμέσως στην υπόλοιπη Ιταλία και τη Γαλλία.

Ο ΤΥΠΟΣ ΜΕΜΦΙΣ
Τα πρώτα στοιχεία που γνωρίζουμε για τον Τύπο Μέμφις είναι από τον Etienne Marconis de Négre ο οποίος στα γραπτά του διαβεβαιώνει ότι  ο Τύπος Μέμφις είχε ως δημιουργούς του τους Ναΐτες. Πλέον επιβεβαιωμένο είναι ότι  προήλθε σε μεγάλο μέρος από τη Στοά των οπαδών της Μέμφιδας του Montauban, της οποίας δημιουργός ήταν ο πατέρας του, από το Σκωτικό Τύπο και από τον Τύπο Μισραΐμ.

Και οι δύο αυτοί Τεκτονικοί Τύποι, είχαν πολύ αυστηρές αρχές:

1. απαγόρευση ομαδικών μυήσεων
2. απαγόρευση μυήτρων
3. άνοδος στους βαθμούς μόνον μετά από εξέταση
4. αμιγείς στοές
5. απαγόρευση συζήτησης περί πολιτικής και θρησκείας
6. όχι εκλογικές διαδικασίες